Rouwbegeleiding

Rouwen

Iemand waar je van houdt verliezen aan de dood is misschien wel het aller moeilijkste in een mensenleven. Alles verandert. Niets is meer vertrouwd en prioriteiten veranderen. Je voelt je ontredderd. De manier waarop mensen reageren in zo’n veranderde situatie noemen we rouwen. Het is een proces van loslaten en onthechten met de daarbij behorende emoties zoals angst en verdriet.

Rouwen is hard werken. De factoren aandacht, liefde en tijd kunnen daar op een positieve manier aan bijdragen. Een arm om een schouder, een luisterend oor of een helpende hand maken immers een wereld van verschil.

Kinderen

Afscheid nemen en verlies horen bij het leven. Het lijkt niet natuurlijk dat kinderen geconfronteerd worden met afscheid nemen en verlies. Echter hoort sterven, net als de geboorte, bij het leven! Juist daarom moeten we hen misschien wel leren hoe daar mee om te gaan.

Mijn hart gaat uit naar kinderen en daarom wil ik ze met al mijn liefde bijstaan wanneer ze geraakt worden of geraakt zijn door een verlies.
Kinderen en rouw is een combinatie die altijd onder druk staat.
De vraag rijst: hoe geef je ruimte aan de speelsheid en flexibiliteit van het kind?
Hoe werkt dat zonder voorbij te gaan aan de schade die hij of zij heeft opgelopen?

De leeftijd en ontwikkelingsfase speelt mee in de manier van verwerken van verlies. Meestal begint het rouwproces pas geruime tijd ná het verlies; wanneer en hoe is zeer wisselend. Ze geven pas toe aan hun droefheid als ze zich veilig genoeg voelen om de voor hen vaak verwarde gevoelens te kunnen uiten. Ieder op z’n eigen unieke wijze. Maar vooral belangrijk is, dat het verdriet er mag zijn en dat elk kind het verdient om gehoord te worden. Ook rouwen ze vaak niet lange tijd achter elkaar, maar iedere keer een klein beetje.

Ouders

Ouders beschermen instinctief hun kinderen. Zij gaan daardoor, omdat ze soms eenvoudigweg niet anders kunnen, de confrontatie uit de weg.
Het is ook moeilijk om met confronterende vragen en het verdriet van een kind om te gaan. Anderzijds hebben ook kinderen van nature de neiging hun ouders te ontzien.
Zo ontstaat een spanningsveld dat aandacht vraagt.

Het verdriet mag er zijn en een kind verdient het om gehoord te worden.
Kinderen zijn het meest gebaat bij openheid. Als ze zien en voelen dat hun ouders verdriet hebben, maar ondanks die gevoelens er toch over durven te praten, is dat een uitnodiging om hun eigen hart te openen voor het verwerken van hun eigen rouwproces.

Leerkrachten

Leerkrachten kunnen een belangrijke rol spelen in het leven van een kind dat rouwt.
Het kind mist niet alleen door overlijden een geliefd persoon maar bijvoorbeeld ook door echtscheiding van ouders. Een leerkracht loopt -begrijpelijk- dikwijls tegen onvermogen of onmacht aan, omgaan met rouwende kinderen vraagt immers veel van hen maar ook van de omgeving.

Indien u daarbij hulp nodig heeft bied ik ondersteuning aan kinderen, jongeren, gezinnen en scholen die een verlieservaring gaan meemaken of hebben meegemaakt. Ik kijk, luister, adviseer en wijd me tot diegene die het nodig heeft. Het kind speelt hierbij de hoofdrol.

Tijdens de begeleiding maak ik gebruik van bepaalde werkvormen, materialen, symbolen en rituelen. Ze geven kracht, bieden troost en houvast om weer kleine stappen in het verdere leven te zetten.

Lezing door Marie-Claire van der Bruggen
Graag wil ik u uitnodigen voor een lezing van Marie-Claire van der Bruggen.

De lezing gaat over haar persoonlijke ervaringen op het gebied van leven en dood. Ze vindt heel belangrijk om bij zoveel mogelijk mensen angst rondom de dood en het sterven te mogen wegnemen.

U bent van harte welkom op 11 oktober in Kulturhus de Cocer te Rossum (Ov). Aanvang lezing 19.30 uur.

U kunt zich aanmelden door onderstaand uw naam en emailadres
in te vullen of voor meer informatie : ga naar : Info lezing Marie-Claire